J.A. Caesar — Kokotsu No Sekai
Nieortodoksyjna pozycja na granicy teatru, psychodelii i muzyki improwizowanej.
Archiwum
Nieortodoksyjna pozycja na granicy teatru, psychodelii i muzyki improwizowanej.
Masaru Imada w bardzo dobrze zrealizowanym formacie trio plus jeden.
Album łączący pianistyczną elegancję z bardziej fusionowym kolorem.
Płyta z okresu, gdy brzmienie TBM i japońskiego jazzu przesuwało się ku fusion.
Nagranie amerykańskich muzyków w Japonii, ważne jako kontekst kultury jazzowej kraju.
Mocny przykład saksofonowego post-bopu z japońskiej sceny początku lat 70.
Masahiko Sato łączy jazzową wyobraźnię z progresywnym podejściem do formy.
Ambitne, szeroko zakrojone nagranie Masahiko Sato.