Katalog labeli, serii wydawniczych i oficyn, które ukształtowały brzmienie japońskiego jazzu — od Three Blind Mice i East Wind po Denon, Trio Records i Venus.
Japoński label audiofilski, ceniony przez kolekcjonerów za realizacje nagrań jazzowych i jakość tłoczeń.
Sublabel Nippon Columbia, ceniony za jazz-fusion, new age, avant-pop i progresywne wydawnictwa japońskie.
Japoński label reedycyjny specjalizujący się w audiofilskich wznowieniach jazzu, m.in. katalogu Three Blind Mice.
Audiophilski label Nippon Columbia, znany z katalogu klasycznego i jazzowego oraz wysokiej jakości nagrań.
Label DIW Products Group, znany z jazzu, free jazzu, awangardy i reedycji, ważny dla późniejszego obiegu japońskiej sceny jazzowej.
Powiązany z DIW katalog wydawniczy obejmujący jazz, improwizację, awangardę i reedycje.
Jedna z najważniejszych japońskich wytwórni jazzowych lat 70., kojarzona z ambitnym katalogiem, nagraniami Masabumiego Kikuchiego, Terumasy Hino i innych muzyków sceny modern jazz.
Japoński label znany z jazzu, fusion i nagrań elektrycznych z przełomu lat 70. i 80.
Mały japoński label kolekcjonerski obecny w katalogach jazzu i fusion; przydatny w mapie rzadszych wydań J-jazz.
Seria reedycyjna skupiona na japońskim jazzie; użyteczna jako osobna pozycja katalogowa dla reedycji klasyki J-jazz.
Część serii Japanese Jazz Classics poświęcona katalogowi Victor; dobra do oznaczania reedycji w bazie Japan Vinyl Notes.
Niewielki label i miejsce w Sendai, aktywne głównie w latach 80., istotne dla niszowej dokumentacji japońskiego jazzu.
Korporacyjny katalog Victor/JVC obejmujący liczne wydania jazzowe i audiofilskie; przydatny jako grupa źródłowa w bazie.
Nowy label jazzowy związany z diskunion/DIW, nastawiony na współczesny i modern jazz.
Japoński label jazzowy prowadzony przez Hiroko Otsukę, działający w kręgu DIW Products Group.
Duża japońska wytwórnia i firma fonograficzna z istotnymi katalogami jazzowymi, fusion i powiązanymi sublabelami.
Japoński label obecny w obiegu kolekcjonerskim jazzu i fusion; warto traktować jako pozycję wymagającą dalszej rozbudowy opisowej.
Jedna z historycznych japońskich firm fonograficznych; ważna dla archiwów, reedycji i sublabeli takich jak Denon czy Better Days.
Archiwalny i reedycyjny kontekst Nippon Columbia / J-DIGS, ważny dla ponownego odkrywania japońskich nagrań z lat 70. i 80.
Label związany z King Records, ważny dla japońskiego jazzu, fusion i późniejszych reedycji katalogu jazzowego.
Współczesny japoński label jazzowy prowadzony w ekosystemie Disk Union / DIW, nastawiony na nowy jazz i starannie wydawane nagrania.
Japoński label DIW Products Group koncentrujący się m.in. na reedycjach i katalogu Japanese Jazz Classics.
Kultowa niezależna wytwórnia japońskiego jazzu, znana z audiofilskiego brzmienia, mocnej dokumentacji sceny lat 70. i rozpoznawalnej estetyki okładek.
Japońska wytwórnia powiązana z Trio Electronics, ważna dla katalogu jazzu, fusion i popularnych nagrań z lat 70.
Japońska niezależna firma i wydawca, ważna dla dystrybucji oraz reedycji niszowej muzyki, w tym jazzu i katalogów pokrewnych.
Niezależna japońska wytwórnia jazzowa założona przez Tetsuo Harę, znana z estetyki high-endowego jazzu, ballad i nagrań studyjnych dla kolekcjonerów.
Historyczny japoński katalog Victor/JVC, ważny dla reedycji i dokumentacji japońskiego jazzu.
Współczesny label/reissue brand obecny w obiegu wznowień jazzowych i katalogów kolekcjonerskich.
Japońska wytwórnia jazzowa produkowana przez Masahiko Yuha, obecna w katalogu free jazz, modern jazz i fusion.
